Wetenschap en zingeving

Veel (natuur)wetenschap heeft materie als uitgangspunt. Zo is het kenobject van de natuurkunde de materie. Voor veel (natuur)wetenschappers betekent dit dat alleen materie de verklaringsgrond is van alles wat we waarnemen. Het gevolg is een zoeken naar een verklaring voor het ontstaan van het universum vanuit materie. Ook de mens met zijn gedrag moet dan vanuit de materie verklaard worden. Het gevolg van dit denken is dat toeval het bestaan bepaalt en dat toeval de fine tuning van het heelal  veroorzaakt met de aarde, als onderdeel daarvan, die zelfs geschikt is voor leven. Vervolgens is er ontwikkeling naar intelligent leven door mutaties en natuurlijke selectie. Dit alles gebeurt gewoon er is geen zinvraag te stellen en de zin van het leven is er dan ook niet.
De natuurwetenschap kiest een uitgangspunt en bij de conclusies die op basis van dat uitgangspunt getrokken worden moet je die beperking niet vergeten. Er zijn meerdere uitgangspunten mogelijk. Zo denk ik dat materie niet het enige is wat bestaat. De uitdaging is dan om het vele goede van de wetenschap te bewaren en dit aan te vullen met kennis vanuit andere kenobjecten.