Geweldig boek. Michelle schrijft vanuit een enomre compassie voor dak en thuislozen. Ze neemt deze mensen uitermate serieus en denkt niet voor ze. De vragen die ze hebben, probeert ze te beantwoorden en in hun noden, die ze zelf melden, wil ze voorzien zonder zelf te bedenken wat die noden zijn. Daarnaast heeft ze goed in de gaten waardoor de noden ontstaan zijn in ons land en waar de zorg tekort schiet. Dat maakt haar niet bitter of cynisch maar ze richt naar energie op concreet helpen en daar ook de middelen voor bij elkaar te krijgen.
Voor mij een voorbeeld voor ons diaconale werk in Den Bosch. We willen ‘helpen waar geen helper is’ zonder voorwaarden en als een instantie niet kan of wil helpen, stappen we in. Het boek helpt me om de focus op die nood te houden en wat we daaraan kunnen bijdragen.
Wetenschap filosofie religie: begrip zoeken 